Advertisements

Paradžemati i sloboda vjeroispovjesti

E sada, kada bi se striktno i dosljedno držali grupnih prava, vjerskih sloboda i to, sama odluka IZ da zatvori paradžemate bi se mogla tumačiti kao kršenje elementarnih ljudskih prava na slobodu vjeroispovjesti, zar ne?  I eto još jednog paradoksa: zajednica koja se prije samo jednu heftu borila za slobodu vjeroispovjesti svojih članova – ovih dana postaje ta koja je negira drugima i drugačijima.

“Bog dade i učini” (neko bi rekao i pomislio) da onaj koji do juče nije htio spoznati “liniju razgraničenja” nekakvog reda i svaštarenja u sekularnim institucijama – sada ima isti problem u svom “domu” (tj. domenu), iliti “unutar svoje jurisdikcije”. I ne mislim da će imati previše sluha za “raznovrsnost” unutar svoje institucije, kao ni za petljanje u sopstveni autoritet, interpretiranje i relativiziranje sopstvene mjerodavnosti, čak ni uz  prijetnje ustavnim sudom ili Evropskim sudom za ljudska prava u Strazburu.

Kako samo brzo dođosmo u istu poziciju, pred istu dilemu: “biti ili ne biti?”

U svakom slučaju izvrsna prilika da prestanemo teoretisati o slobodi sa pozicija raznih ideologija, teorija, škola, učenja, grupa, indentiteta, zajednica, već da vidimo – kao obični ljudi, smrtnici, jedinke, građanke i građani, sugrađanke i sugrađani – gdje povući konkretnu granicu preko koje nečija sloboda neće u praksi ugroziti našu.

Jer to je zbilja elementarno pravo i prirodan impuls svakog od nas. Ljudsko pravo i ljudski  impuls koje ne treba demonizirati.

Advertisements
%d bloggers like this: